برای او که قرار بود ما فدایش شویم ولی او فدای ما شد .
این پست از تمام وجودم هست و برای دل خودم نوشته شده .
اگر بنا به هر دلیلی مخالف این پست هستید لزومی نداره اونو بخونید!
خدا نگهدارتون .
اگه تهران بودم خونه دانشجویی و کوچیکم رو وقف زائر های شما میکردم .
اگه تهران بودم خودم خادم شما میشدم و این روزا زیر پای تک تک مهمان های شما رو جارو میکردم .
اگه تهران بودم اونقدر از غم شما گریه میکردم تا تموم بشم .
کاش ۹ اسفند منم همراه شما مسافر میشدم. در رکاب شما ... ولی شهادت لیاقت میخواد که من نداشتم .
۹ اسفند من توی همون شهر توی سنگر دیگه ای بودم و فقط صدای بمب هایی که روی سر هموطنانم میفتاد و میشنیدم .
شاید هم باید زنده بمونم تا بتونم اندک رسالتم رو به سرانجام برسونم.
بمیرم برای مظلومیتتون.....
بمیرم برای تنهایتون....
بمیرم برای شما ... ببخشید که شما نیستید و من بعد شما هنوز زنده ام
خدایا کمکم کن بتونم خودم رو به تشیع برسونم تا این بغض نشکسته رو اونجا خالی کنم .
بهم قول بده بعد پایان رسالتم ، من رو هم در راه خودت فدا کنی .
این پست به مرور تکمیل میشه.....