رےرآ 🍃

می‌گفت: «فلانی هیچی نداره!» راست می‌گفت؛ نه خانه‌ی آن‌چنانی داشت و نه ماشینِ مدل بالا. اما در نگاهش سهمی از نجابت بود و در رفتارش، شکوهی از اصالت. آنجا بود که فهمیدم «خالی بودنِ دست» یک اتفاق است، اما «خالی بودنِ دل از شخصیت» یک فاجعه! برهنگیِ جیب را می‌شود پوشاند، اما عریانیِ روح از اخلاق را، با هیچ پارچه‌ی گران‌قیمتی نمی‌توان پنهان کرد.