مظلوم ...
حس میکنم در مظلوم ترین ورژن خودم قرار دارم
یه آدم هر چقدر هم مستقل گاهی نیاز داره مورد حمایت واقع بشه ... دلم میخواد رها کنم همه بار ها رو روی دوش یکی قرار بدم و بعدش مثل بقیه آدم ها زندگی کنم !
فقط همین ....
کلی حرف دارم که بزنم ولی الان ترجیح میدم از فردا بگم
بعد مدت ها قراره برم سر کلاس درس با بچه های ۷ ام کلاس دارم ، دلم نمیخواد ناراحتیم توی کلاس درس همراهم باشه ، دلم میخواد اون لحظات که سر کلاسم بجه ها خوشحال باشن
امشب بخاطر درس خوندن برای دکتری و مکالمه ای که با مادر داشتم خیلی از انرژیم گرفته شد
خودم هم میدونم که فقط این نیست !
کلی تحت فشارم ، هم خونه ام یه آدم فوق العاده اعتماد به نفس (کاذب که به مرور زمان واقعی میشه ) داره و منی که شخصیت فوق حساسی دارم
خیلی حس خستگی روحی میکنم کاش میشد یکی منو به دوش بکشه، خودم از به دوش کشیدن خودم خسته ام ...