رےرآ 🍃

از جآن می‌نویسد ‌.

تولد واژه ها

، 20:40

از لحاظ روحی نیاز دارم با دوست یا هر کسی که حس خوبی بهم میده بشینیم گالری گوشیم و نگاه کنیم .

وقتی کیلپ‌ های مختلف میبینه منم به جزئیات چهره اش توجه کنم .

. دیدن تغییر هیجانات چهره آدما خیلی برام جالبه .

دقت به جزئیات خیلی برام لذت بخشه .

شعر خوندن یه هنره که شاید ذاتی باشه شایدم اکتسابی .

دلم میخواد پادکست درست کنم از روی متن های ادبی که خیلی احساسی هستن بخونم به سبک خودم . ولی فک میکنم یه سری برنامه و اینا میخواد من بلد نیستم :/

وقتی شعر زیبایی رو میبینم که یکی عادی از روش میخونه حس میکنم واژه ها حیف میشن ‌.

میدونی ، وقتی شعر مینویسی تو خالق هستی ، خالق اون واژه ها و اون کلمات .

وقتی بتونی شعر رو هم با اصالت بخونی باز هم خالق اون لحن هستی .

هر چیزی با اصالتش‌ قشنگه .

لحن اصیل مثل

حامد عسگری ، باران نیک‌ خواه و ‌..

از لحاظ روحی کرلی شیگلم رنگ بنفش رو هم نیاز دارم .

تا نیاز های بعد بدرود ‌.

​​​​​​

رےرآ 🍃
© رےرآ 🍃