تولد واژه ها
از لحاظ روحی نیاز دارم با دوست یا هر کسی که حس خوبی بهم میده بشینیم گالری گوشیم و نگاه کنیم .
وقتی کیلپ های مختلف میبینه منم به جزئیات چهره اش توجه کنم .
. دیدن تغییر هیجانات چهره آدما خیلی برام جالبه .
دقت به جزئیات خیلی برام لذت بخشه .
شعر خوندن یه هنره که شاید ذاتی باشه شایدم اکتسابی .
دلم میخواد پادکست درست کنم از روی متن های ادبی که خیلی احساسی هستن بخونم به سبک خودم . ولی فک میکنم یه سری برنامه و اینا میخواد من بلد نیستم :/
وقتی شعر زیبایی رو میبینم که یکی عادی از روش میخونه حس میکنم واژه ها حیف میشن .
میدونی ، وقتی شعر مینویسی تو خالق هستی ، خالق اون واژه ها و اون کلمات .
وقتی بتونی شعر رو هم با اصالت بخونی باز هم خالق اون لحن هستی .
هر چیزی با اصالتش قشنگه .
لحن اصیل مثل
حامد عسگری ، باران نیک خواه و ..
از لحاظ روحی کرلی شیگلم رنگ بنفش رو هم نیاز دارم .
تا نیاز های بعد بدرود .